top of page

Wat gebeurt er met de teamdynamiek als je spanning niet meteen wegwerkt?

5 nov
4 minuten om te lezen

Over verschil, verlangen en de energie die vrijkomt wanneer een team durft te blijven bij wat schuurt.


Iets wat me opvalt in teams: zodra de spanning in een gesprek stijgt, ontstaat er vaak bijna automatisch een beweging om de rust te herstellen. Een discussie wordt scherper. Iemand zegt iets wat duidelijk binnenkomt. Het wordt even stil. En dan gebeurt er iets: iemand nuanceert, een ander maakt een grapje, de leidinggevende vat samen en stelt voor om naar het volgende punt te gaan.


Het lijkt een klein moment, maar het zegt veel over de teamdynamiek. Over hoeveel verschil er in een team mag bestaan voordat we proberen de harmonie te herstellen.


En begrijp me niet verkeerd: ik hou ook niet van spanning om de spanning. Een team hoeft niet van iedere vergadering een therapiesessie te maken en niet alles wat iemand in het heetst van de strijd zegt, bevat een diepe waarheid. Maar ik blijf het fascinerend vinden wat er soms gebeurt net voordat we de spanning wegwerken.


Misschien zei iemand eindelijk iets wat al langer onderhuids leefde. Misschien werd een grens zichtbaar. Misschien botsten over twee heel verschillende ideeën over waar het team naartoe moet. Of misschien zat er onder de irritatie iets anders: een verlangen.

 

Illustratie van mensen in een spanningsveld, als symbool voor wat er tussen mensen leeft in een team.

Wat zit er onder de irritatie?

Een verlangen? Die persoon was gewoon kwaad omdat zijn voorstel alweer niet gevolgd werd.


Dat kan. Maar wat als we één vraag verder gaan? Waar verlangt iemand naar wanneer hij zegt: “Er wordt hier toch nooit naar ons geluisterd”? Misschien naar invloed, erkenning of mee richting kunnen geven. En waar verlangt degene naar die zegt: “Kunnen we nu eindelijk eens stoppen met overleggen en gewoon beslissen?” Misschien naar beweging, duidelijkheid of daadkracht.


Plots zitten er niet alleen twee geïrriteerde mensen aan tafel. Er zijn ook twee krachten aanwezig die allebei iets kunnen betekenen voor het team: betrokkenheid en daadkracht, invloed en beweging.

 

Ja Joyce, maar uiteindelijk moet er toch gewoon een beslissing genomen worden?

Absoluut. Alleen maakt het nogal een verschil of je beslist nadat je de spanning zo snel mogelijk hebt weggewerkt, of nadat je even hebt onderzocht welke informatie erin zat.



Kunnen we even bij het verschil blijven?

Dat vraagt iets van een team. Dat vraagt iets van een team: het vermogen om even bij een verschil te blijven zonder dat iemand het onmiddellijk hoeft te winnen, oplossen of kleiner te maken. Voor mij betekent dat niet dat je conflicten laat escaleren of dat iedereen zomaar alles mag zeggen. Het gaat over het vermogen om even bij een verschil te blijven zonder dat iemand het onmiddellijk hoeft te winnen, oplossen of kleiner te maken.


En ja, dat kan ongemakkelijk zijn. Er valt een stilte en je laat ze even bestaan. Je vraagt iemand om nog iets meer te vertellen in plaats van zijn uitspraak meteen te nuanceren. Je probeert niet onmiddellijk consensus te creëren.



Tussen mensen kan iets nieuws ontstaan

Soms gebeurt er dan iets bijzonders. Iemand anders haakt aan: “Eigenlijk herken ik wel wat je zegt.” Nog iemand brengt een perspectief in dat tot dan toe niet gehoord werd. En plots gaat het gesprek niet meer over wie er gelijk had in die eerste discussie. Er ontstaat iets wat vooraf nog niemand afzonderlijk had bedacht.


Dat is misschien een van de dingen die mij het meest fascineren in werken met groepen: tussen mensen kan iets ontstaan wat niet van één van hen alleen is. Een nieuw inzicht, een andere richting, een idee. Soms zelfs gewoon een voelbare verschuiving waardoor iedereen weet: ah, hier gaat het eigenlijk over.


Dat kun je moeilijk organiseren via een stappenplan. Je kunt er wel de omstandigheden voor creëren.

  1. Door verschil niet onmiddellijk als probleem te behandelen,

  2. nieuwsgierig te blijven naar stemmen die lastig klinken en

  3. te luisteren naar het verlangen onder een standpunt.

  4. En door een team te helpen voldoende veiligheid op te bouwen om ook te kunnen blijven wanneer het even schuurt.



Wat als die spanning ook energie bevat?

Want in wat we heel snel als “negatieve energie” bestempelen, zit soms gewoon energie. Energie die vastzit omdat iets geen plek krijgt, omdat een verschil al maanden wordt ingehouden of omdat we allemaal zo hard proberen professioneel en redelijk te blijven dat een belangrijk deel van het gesprek nooit gevoerd wordt.


Wanneer dat wél een plek krijgt, kan diezelfde energie opnieuw beschikbaar komen. Om te denken, te creëren, keuzes te maken en opnieuw contact te maken met waarom mensen hier eigenlijk samen aan werken.


En misschien is dat voor mij uiteindelijk een belangrijk verschil tussen een team dat alleen goed functioneert en een team dat echt leeft. Niet dat er geen spanning is, maar dat spanning niet automatisch betekent dat de verbinding verdwijnt.


Misschien ontstaat sterkere verbinding soms juist wanneer we het verschil niet te snel wegwerken.

Dus als het na een scherpe uitspraak de volgende keer even stil wordt, hoef je die stilte misschien niet onmiddellijk op te vullen. Je kunt ook eens kijken wat er gebeurt als je vraagt:

“Wat zit hier dat we niet te snel kwijt willen raken?”

Blijf voeling houden met wat er écht speelt.

  • Black LinkedIn Icon
  • Instagram

COPYRIGHT © 2026 INKorporate BV  |  BELGIUM  |  BE0719.590.540

bottom of page