Leiderschap in beweging begint bij jou. niet bij je team.
- 4 mrt
- 3 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 4 apr
Over loslaten, helderheid en de systemische kracht van zelfinzicht
Er is een type leider dat ik goed ken.
Niet omdat ik erover gelezen heb. Maar omdat ik het zelf ben geweest.
De leider die trekt. Die altijd beschikbaar is.
Die deadlines opvolgt, bijstuurt waar nodig, aanwezig is als het schuurt.
Die ergens, stilletjes, denkt: “Als ik dit loslaat, gaat het fout.”
Dat gevoel is niet verzonnen.
Het is gevoed door echte ervaringen: door keren dat de ander niet leverde,
dat een beslissing bleef hangen, dat initiatief uitbleef.
Dus je trekt verder. En het werkt... tot op zekere hoogte.
Maar er zit iets onder dat gevoel. Iets wat ik mezelf lang niet durfde te zeggen:
“Wat ik zelf doe, doe ik beter.”
Niet als arrogantie. Als stille overtuiging.
Als beschermingsmechanisme dat ik ergens onderweg had opgebouwd.
Wat je uitsluit door te trekken
Het probleem is niet dat je trekt. Het probleem is wat trekken uitsluit.
Zolang jij alles opvangt, hoeft de ander nooit te bewegen.
Zolang jij de agenda trekt, kan iedereen volgen. Zonder eigenaarschap te nemen.
Zolang jij het risico draagt, blijft de ander uit de wind.
Je creëert — met de beste bedoelingen — een systeem waarin jij onmisbaar bent.
En waarin de ander niet hoeft te groeien.
Dat is geen zwakte van de ander.
Dat is een structuur die jij — onbewust — in stand houdt.
Dit begint niet bij je team.Het begint bij jou.Als je voelt dat dit speelt in hoe jij vandaag leidt, dan is dit precies waar we aan werken. → Plan een verkennend gesprek |
Loslaten is niet verdwijnen
Wanneer ik dit bespreek met leiders, is de eerste reactie vaak:
“Maar als ik loslaat, valt het uiteen.”
Ik begrijp die reflex. Maar er zit een misvatting in.
Loslaten is niet: je handen van iets aftrekken en hopen dat het goed komt.
Loslaten is: helderheid scheppen over wat van jou is, en wat van de ander.
Niet: “Ik doe dit niet meer.”
Maar: “Dit blijft van mij. En dat hoort bij jou.”
Dat klinkt eenvoudig. Maar het vraagt iets van je.
Het vraagt dat je eerst naar jezelf kijkt.
Naar jouw eigen patronen onder druk.
Naar wat jij inneemt dat eigenlijk van iemand anders is.
Naar hoe jouw manier van aanwezig zijn anderen klein houdt. Zelfs als dat nooit je bedoeling was.
De systemische werking van zelfinzicht
Leiders onderschatten hoe groot de impact is van wat zij uitstralen.
Niet wat ze zeggen. Wat ze uitstralen.
De manier waarop jij omgaat met onzekerheid, wordt de norm voor je team.
De manier waarop jij reageert op fouten, bepaalt of mensen risico’s durven nemen.
De manier waarop jij positie inneemt — of niet —
wordt weerspiegeld in hoe je team beslissingen draagt.
Dit is geen soft gegeven. Het is systemisch.
Cultuur volgt geen plan. Cultuur volgt leiderschap.
Wat aan de top diffuus blijft, wordt in de organisatie voelbaar.
Niet luid. Maar zichtbaar.
In hoe mensen bewegen (of niet bewegen).
In wat gezegd wordt (en wat niet).
Niet harder werken. Niet strakker sturen. Maar anders kijken. Eerst naar jezelf.
Wat ik zie bij leiders die wél bewegen
De leiders waarbij ik echte verschuiving zie, beginnen niet met hun team.
Ze beginnen bij zichzelf.
Ze stellen zichzelf de vraag:
“Wat doe ik waardoor mijn team niet beweegt?”
Dat is een fundamenteel andere vraag dan:
“Hoe krijg ik mijn team in beweging?”
Het eerste vraagt moed. Het tweede houdt de verantwoordelijkheid buiten jezelf.
Wat ik in de praktijk zie als die vraag écht gesteld wordt:
leiders beginnen anders te staan.
Ze nemen ruimte in die van hen is en laten los wat niet van hen is.
Ze geven helderheid over mandaten zonder overleg daarvoor nodig te hebben.
Ze stoppen met opvangen en beginnen te vertrouwen.
En dan — soms langzamer dan ze willen — begint de ander te bewegen.
Tot slot
Leiderschap in beweging begint niet bij een nieuw plan.
Niet bij een betere structuur. Niet bij nog een offsite.
Het begint bij de vraag die al een tijdje niet gesteld werd:
“Wat sluit mijn aanwezigheid vandaag uit?”
Dat is misschien wel de moedigste vraag die je als leider kunt stellen.
En het is de vraag die — als je het aandurft — alles in beweging kan zetten.
Wat betekent dit voor jou?Als je dit herkent, is dit geen probleem van je team. Het is een vraag in je leiderschap. En precies daar ontstaat beweging. → Plan een verkennend gesprek |
